حاصل مىشود ، آن أسماء هم مقامات و مراتب دارند و به حسب تقوا و معرفت عباد ، أسماءِ توقيفى نود و نهگانه درجات پيدا مىكنند و از طرف ديگر معرفت از طريق أسماء و خواندنها توسّط أسماء هم متفاوت مىشود آنوقت است كه تقرّبها بسوى حقّ تعالى داراى درجات بىشمار مىشود ، از اين رو تأثير أسماء در اين مجال هم متفاوت است . مقامات عينى أسماى حُسنا در قوس صعود نسبت به مقامات عينى و خارجى أسماءِ حُسنى مىتوان به سه مقام در قوس صعود اشاره كرد : 1 - انسان در شرائط ناگوار يا بلاء وقتى به درگاه حقّ تعالى ناله مىكند و آه مىكشد همين ناله و آه در واقع خدا را صدا كردن است و همين آه مرتبهاى از اسم عينى خداوند است كه روايتى از إمام صادق ( عليه السَّلام ) اينطور آمده كه حضرت با بعضى از اصحاب به عيادت مريضى رفتند و آن مريض آه وناله مىكرد آن شخص در حضور إمام به مريض گفت : اى برادر نام پروردگارت را به زبان جارى كن و به او إستغاثه بجوى ! إمام فرمود : إنَّ آه إسمٌ من أسماء الله عزَّوجلَّ ، فمن قال آه فقد استغاث بالله تبارك و تعالى ( به درستىكه آه مريض إسمى از أسمآء خداوند است و هر كس در وقت درد آه كشد در واقع به خداوند استغاثه جسته ) « 1 » . از اين روايت شريفه استفاده مىشود كه مرتبهاى از إسم عينى خداوند حال مريض است كه آه او استغاثه به خداوند است و همين آه تأثير براى حال مريض دارد و با آه استغاثه روى مىدهد . 2 - بالاترين مرتبة عينى أسماى حسناى پروردگار در قوس صعود ، پيامبر خاتم ( صلّى الله عليه و آله ) و اهل بيت او ( عليهم السّلام ) هستند كه خداوند را بوسيلة آنها ميخوانيم و از طريق آنها به خداوند توجّه پيدا مىشود و با معرفت آنها خداوند شناخته مىشود لذا توجّه تبعى به آنها در واقع توجّه به أسماى حُسناى خداوند است و از طريق توجّه به أسماء و خواندن خداوند بوسيلة آنها ، به خدا توجّه استقلالى شده و تقرّب حاصل مىشود و اينكه اهل بيت ( عليهم السّلام ) أسماى حُسناى خداونداند منظور آنست كه : آن أسماى حُسنائى كه اهل بيت ( عليهم السّلام ) مُتخلّق به آنها شدند مثل إسم « العليم ، الحكيم ، القدير ، الكريم ، الغفور ، الرؤوف ، الرحيم ، الجواد ، الباسط و . . . » و ديگر أسمائى كه ممكنات مىتوانند به آنها متخلّق شوند - نه أسماء جلالىِ مختصّ به ذات الهى مثل : إله الواحد القهّار الجبّار المهيمن المتكبّر و . . . - كه اهل بيت

--> ( 1 ) - سوره مباركه اعراف ، آيه 180 .